hoe het begon

September jl. toen ik bij zat te komen van een voetoperatie en alle tijd had de thuiskrantjes door te werken zag ik een oproep staan voor een gratis workshop bij Toonbeeld Terneuzen. Heb me er voor drie ingeschreven om te kijken wat ik echt leuk zou vinden.
Het is tekenen en schilderen geworden.
Ik wil al jaren aquarel leren schilderen dus met die opzet ging ik er heen.
Dat werd min of meer een fiasco omdat de docent ook meteen zei je begint met de moeilijkste techniek.
Om me heen waren de anderen met acrylverf bezig, mooie schilderijen werden gemaakt dus toen ik thuis kwam meteen een paar tubetjes acrylverf opgezocht en voor de grap een paar pompoenen geschilderd.
Ik vond het zelf drie keer niks maar de docent zei we gaan dit toch eens uitwerken.
Uiteindelijk resulteerde dit in het volgende werkje,

Toen had ik de smaak te pakken, heb de aquarelspullen zolang apart gelegd (voor later) want ik heb natuurlijk nog heel veel te leren, tekenen kan ik wel maar kleuren mengen en alles is toch een hele kunst apart.
De volgende opdracht was een groter doek met grote bloemen er op.
Ben heel voorzichtig niet gehinderd door enige kleuren kennis begonnen en dat resulteerde in dit

En ik vond dit lelijk qua kleuren en hoe zou het ooit op een tulp moeten gaan lijken  was me nog een groot raadsel.

Uiteindelijk door een losse opmerking over de achtergrondkleur die ik echt niet mooi vond en vele correcties aangebracht te hebbern ben ik over dit schilderij best tevreden.

Voor een tweede poging tot schilderen ben ik er blij mee.

In de kerstvakantie ben ik thuis heel brutaal aan de volgende begonnen, gewoon dacht ik dat maak ik wel even. Mis dus wat heb ik zitten rommelen voor ik de terracotta kleur kon maken, dat is dus nog lang zo simpel niet.

Met toch een beetje hulp van de meester is mijn mand met tulpen best leuk geworden.

En dan nu de volgende opdracht waar ik nog mee bezig ben, de opdracht een schilderij te zoeken van David Hockney en dat na te schilderen.

Ik heb de verschillende fases nu op foto vastgelegd om ook zelf de vorderingen in de gaten te houden.

De eerste streken op een voor mij toch wel heel groot doek

Gelukkig toch dat er een docent bestaat want hier wist ik echt even geen raad mee.

Nu afwachten wat de volgende les zal brengen.

Ben goed geschrokken, mijn schilderij kiepte van de staande ezel af en natuurlijk precies met het doek door een grote vleugelmoer heen.

Het scheurtje is gelukkig aan de achterkant geplakt en ik met het hele terras opnieuw schilderen.

Nu moest dat toch al want de toeschouwer keek over de zwemmer heen, dus ben bezig geweest met zijn houding veranderen, de bergen weer bijwerken etc etc

Vandaag weer een flinke stap vooruit gedaan, de toeschouwer staan nog iets meer naar voren gebogen om naar de zwemmer te kijken, de zwembroek, door iedereen pamper genoemd heb ik van kleur gewijzigd en het water heeft nu meer kringels erin gekregen die juist zo kenmerkend zijn  van David Hockney.

Volgende week hoop ik zo'n beetje klaar te zijn met het schilderij.